باشد همیشه در نظر من جمال توروشندلم ز نور رخ بیمثال توبا یاد روی ماه تو آسودهخاطرمباشد بهشت اهل حقیقت خیالِ توبیاعتناء شود به جنان و قصور و حورهر کس تمتعی ببرد از وصالِ توجاه و جلال منصب و قدر خدائ
شد روزِ عیدِ نوروز تا تهنیت بگویماهلِ صفا بیایند پیمانهکش به کویمتحویلِ سال میگفت شیخی به خادمِ خویشسجاده را بینداز تا ذکرِ حق بگویمرندی ز وجد میگفت ساقی بده شرابمتا با شرابِ گلگون دلقِ ریا بشورمگف
ای جلالِ کبریائی از وجودت آشکارای جمالِ ذاتِ حق ای مُلکِ دل را شهریارای حسین بن علی ای منبعِ جود و سخاای رخِ نورانیت آئینه دارِ کردگارای که عشقت بُرده صبر و طاقت از پیر و جوانای که نامِ نامی تو در دو
هلالِ ماهِ شعبان شد عیان دلها منور شدمشامِ جان ز عطرِ معنوی هر دم معطر شدبه شعبان المعظم چار مولودِ مبارک بینحسین بن علی، آئینه دارِ حیِّ داور شدبه روزِ سوم شعبان قدم بنهاد در عالمبه سالِ چارم هجری جه
مونسِ روح و قلب و جان حضرتِ صاحب الزمانحاکم روح و هم روان حضرتِ صاحب الزمانفروغِ حُسن روی او شعشعه وجود و جانآمرِ امر در جهان، حضرتِ صاحب الزمانفیض رسان عالمی بود امامِ انس و جانقدرتِ او بود عیان حضرت
ولّیِ حضرتِ حق مهدی صاحب زمان آیدنشان از بی نشان از عالمِ غیب و نهان آیدنبی خوی و علی صولت ز زهرا عفت و عصمتحَسَن صبر و حسین آیت امامِ انس و جان آیدز سجاد او نشان دارد ز باقر نورِ جان داردز صادق صد بی
به صبح و شام منِ زار یاعلی گویمبه دامِ غصه گرفتار یاعلی گویمعلی حقیقتِ مطلق ولیِ حق باشدبه دل بود غمِ بسیار یاعلی گویمعلیست وفقِ عدد (لا اله الا هو)چو بختِ من شده بیدار یاعلی گویمز راهِ عشقِ علی، حقش